verminken

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ver·min·ken
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘beschadigen’ voor het eerst aangetroffen in 1265 [1]
  • Afgeleid van het verouderde werkwoord minken met het voorvoegsel ver-
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
verminken
verminkte
verminkt
zwak -t volledig

Werkwoord

verminken

  1. overgankelijk iemands lichaam blijvend en misvormend letsel toebrengen
    • Het ongeluk waarbij het voertuig waarin hij zat in brand vloog verminkte hem ernstig. 
Synoniemen
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen