venus

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Andere schrijfwijzen Niet te verwarren met: Venus


Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ve·nus
Woordherkomst en -opbouw
  • van  Venus en , in de Romeinse mythologie de godin van liefde en schoonheid [1], geschreven met een kleine letter volgens spellingregel 16.C; als eerste woord van de naam van een specifiek beeld of schilderij wordt Venus wel met een hoofdletter gespeld
enkelvoud meervoud
naamwoord venus venussen
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

venus v

  1. afbeelding van de godin Venus
     Bij analytisch begaafde geesten zou het vermoeden kunnen postvatten dat iemand die in zijn allerprilste jonkheid in wanhoop getracht heeft het harde liefdeloze glas van de zuigfles met zijn kleine knuistjes om te kneden tot poezelig vrouwenvlees voorbestemd moet zijn om beeldhouwer te worden. Dat hij met verve de harde materie van marmer en graniet tot een trits torsen, venussen en juno's om zal gaan vormen met lieflijke en dorstverwekkende welvingen.[2]
  2. afbeelding van een vrouw die de typische lichamelijke kenmerken van vrouwen benadrukt
     Voor de ingang vam het ziekenhuis ‘BovenIJ” stonden op sokkels zes venussen in een koker van metaalgaas.[3]
     Bij een archeologische opgraving bij Lespuque, is deze venus beschadigd boven de grond gekomen.[4]
  3. (figuurlijk) mooie, fysiek aantrekkelijke vrouw
     Van Slooten schrijft over het hartverwarmende on-Nederlandse talent van de Ethiopiërs om een gesprek met een wildvreemde te beginnen, de ongecompliceerde omgang van zwarte venussen met seks en de pracht van het land waar de kalender 13 maanden telt.[5]
     In de ijskoude vroege morgen
    stapt een venus op het trottoir;
    het blonde kopje zonder zorgen
    als een ordeloos boudoir.
    [6]

Gangbaarheid

Meer informatie

Verwijzingen

  1. Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
  2. Bronlink geraadpleegd op 28 maart 2021 Weblink bron Jan Wolkers “Blompap in satijn; Het dorsten naar een lavende moederborst” (1 april 1994 (origineel: 13 maart 1994)) op nrc.nl
  3. Bronlink geraadpleegd op 29 maart 2021 Weblink bron “’Venussen’” op buitenbeeldinbeeld.nl
  4. Bronlink geraadpleegd op 29 maart 2021 Weblink bron janmulderij “Venus beeldjes : Oermoeder beeldjes: over oeroude rituelen” op Jan Nico Mulderij
  5. Bronlink geraadpleegd op 28 maart 2021 Weblink bron Eugeen Mattelaer Het buitenland en wij in: Ons Erfdeel., jrg. 45 nr. 5 (november 2002), Stichting Ons Erfdeel, Rekkem / Raamsdonksveer, p. 786
  6. Bronlink geraadpleegd op 28 maart 2021 Weblink bron Gaston Burssens “Venus” (4 oktober 2011; origineel 1918) op nederlands.nl