toit

Frans

Zelfstandig naamwoord

toit m

1. dak; het deel dat een huis aan de bovenkant bedekt en bescherming biedt tegen het weer.

Schots-Gaelisch

Uitspraak

• /tʰɔçʧ/

	Enkelvoud		Meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	toit	an toit	toitean
genitief	toite

Zelfstandig naamwoord

toit v

1. rook

   «Mar bu trice, bhiodh an toit ag èirigh gu dìreach.»

   Gewoonlijk steeg de rook recht omhoog.