sarcasme

Nederlands

Leenwoord uit het Frans, waar het is afgeleid van het Laatlatijnse sarcasmus, dat op zijn beurt is afgeleid van het Oudgriekse σαρκασμός. ^[1] In de betekenis van ‘bijtende spot’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1806. ^[2]

het sarcasme o

1.

Het woord sarcasme staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

99 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.^[3]

sarcasme m

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	sarcasme	sarcasmen
verkleinwoord		-

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
sarcasme	le sarcasme	sarcasmes	les sarcasmes