puis

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Frans

Uitspraak

Werkwoord

vervoeging van
pouvoir

puis

  1. eerste persoon enkelvoud onvoltooid tegenwoordige tijd (indicatif présent) van pouvoir
    «Puis-je vous aider ?»
    Kan ik u helpen?
Opmerkingen
  • Behalve bij inversie is de vorm verouderd.


Bijwoord

puis

  1. (en) toen, daarna
    «Il leur dit quelques mots, puis il sortit.»
    Hij zei een paar woorden tegen hen en toen ging hij weg.
  2. (en) dan, vervolgens
    «Ils se proposent d’aller à Orléans, à Blois, puis à Tours.»
    Ze waren van plan naar Orleans en Blois te gaan en dan naar Tours.
Gelijkklinkende woorden