pépin
- [1] van Oudfrans pepin, waarbij het radicaal *pep waarschijnlijk de kleinheid van de pit uitdrukt [1]
- [2] van een personage Pépin uit de vaudeville Romainville ou la Promenade du dimanche (gespeeld in 1807) die de scène binnenkomt met een gigantische paraplu [2]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| pépin | le pépin | pépins | les pépin |
pépin m
- (plantkunde) (voeding) pit
- (spreektaal) paraplu, plu [3]
- (spreektaal) (figuurlijk) moeilijkheid, tegenvaller
- «Ces derniers temps, on a eu de gros pépins dans notre assiette.»
- De laatste tijd hebben we flinke tegenvallers op ons bordje gekregen. [3]
- «Ces derniers temps, on a eu de gros pépins dans notre assiette.»
- ↑ pépin (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr . - ↑ pépin (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994) op de website cnrtl.fr .
- 1 2 Wouw, Berry van de, Woordenboek populair Frans - Nederlands. Woordenboek van het Frans dat u op school nooit leerde, 2e druk, Breda: Uitgeverij Arti-Choc, 2014; p. 150
