opwinding

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  opwinding    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈɔpwɪndɪŋ / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• op·win·ding

Woordherkomst en -opbouw

• Naamwoord van handeling van opwinden met het achtervoegsel -ing

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	opwinding	opwindingen
verkleinwoord	opwindinkje	opwindinkjes

Zelfstandig naamwoord

de opwinding v

1. de handeling van het opwinden

   • De opwinding van de klos werd geblokkeerd door een stuk schroot. 

2. (psychologie) een toestand van geestelijke of erotische geprikkeldheid

   • In alle opwinding vergat hij de tijd. 
   • Van heimwee had ik bepaald geen last als we vroeger met ons gezin op vakantie gingen. Dolenthousiast was ik: een halfjaar van tevoren keek ik er al naar uit. Dat ik nu al reizend kan werken, vind ik geweldig. Voor het eerst lopen door de straten van New York of waar dan ook ter wereld: er maakt zich een enorme opwinding van mij meester als ik op een nieuwe plek kom. Dat ik geen vaste werkplek heb, is voor mij geen punt. Ik weet genoeg werkplekken te vinden die te huur zijn. Voor geroezemoes of getinkel van bestek kan ik me goed afsluiten.  

   ▸ Maar het kan ook voelen alsof de moderne tijd ons steeds dieper in hebzucht, wanhoop en opwinding dompelt.

   ▸ Maar ik kan me haar heel duidelijk herinneren: de kracht van zijn woorden, de passie waarmee hij die uitte, de opwinding van de menigte die hij steeds verder opzweepte, de knipoog die hij met Palicanus uitwisselde toen hij het tribunaal verliet, en Terentia, die geen spier vertrok en onbeweeglijk voor zich uit bleef staren toen om haar heen het applaus losbarstte.

Gangbaarheid

• Het woord opwinding staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "opwinding" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.