opschepen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • op·sche·pen
Woordherkomst en -opbouw

Werkwoord

opschepen [3]

stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
opschepen
scheepte op
opgescheept
zwak -t volledig
  1. iemand ergens mee belasten terwijl je er zelf ook verantwoordelijkheid voor hebt
    • Zij werd met de zorg van haar onhandelbare kind opgescheept. 
    • Hij scheepte haar op met het doen van de afwas. 
Verwante begrippen

Gangbaarheid

83 % van de Nederlanders;
69 % van de Vlamingen.

Verwijzingen