obsederen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ob·se·de·ren
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘geheel in beslag nemen’ voor het eerst aangetroffen in 1824 [1]
  • afgeleid van het Franse obséder (met het achtervoegsel -eren)
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
obsederen
obsedeerde
geobsedeerd
zwak -d volledig

Werkwoord

obsederen

  1. overgankelijk in buitensporige, ziekelijke en dwangmatige mate boeien
    • Hij werd al enige tijd geobsedeerd door die gedachte. 
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

78 % van de Nederlanders;
81 % van de Vlamingen.[2]

Meer informatie

Verwijzingen