monochromator

Nederlands

afgeleid van het Griekse 'chrōma' (kleur) met het voorvoegsel mono- met het achtervoegsel -or

de monochromator m

(optica) een toestel dat, gewoonlijk door strooiing aan een rooster, slechts één bepaalde golflengte van de aangeboden straling doorlaat
- Voor Röntgenstraling bestaat een monochromator gewoonlijk uit een éénkristal dat onder een specifieke hoek belicht wordt.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	monochromator	monochromators
verkleinwoord	monochromatortje	monochromatortjes