mono-

Niet te verwarren met: mono

Nederlands

Huidig bestand
55

Uitspraak

• Geluid:  mono-    (hulp, bestand)
• IPA: /ˈmono/

Woordafbreking

• mo·no-

Woordherkomst en -opbouw

• Van het Griekse μονος (monos) dat één en alleen betekent

Voorvoegsel

mono-

1. uit één onderdeel bestaand of op één persoon of zaak betrekking hebbend
2. betrekking hebbend op registratie op één spoor of reproductie via één kanaal

Antoniemen

• multi-

Verwante begrippen

• uni-, bi-, di-, tri-, tetra-, penta-, hexa-, hepta-, octa-, nona-, deca-, undeca-, dodeca-

Hyponiemen

   

monarch mono-energisme monoamine monoapparatuur monocarpisch monocausaal monocausaliteit monochloride monochord monochromasie monochromatisme monoclien monocotyl monocraat monocrate monoculturalisme monocultureel monocyclisch monocyt monodiplopie monodirectioneel monodisciplinair monofasig monofille monofobie monofosfide monoftongeren monofunctioneel monofyl monofysiet monogeluid monogenesis monoglot monogrammeren monohybride monokristal monolatrie monolaurine monolithisch monologisch monologue monometallisme monometallist monometalliste monometer monomineraal monomode monomodus monomoleculair monomorf mononucleair monopedie monoplaan monoplaat monoplegie monoploïde monopolisme monopsychiet monopsychisme monorchisme monosacharide monoski monoskiën monospermie monosyllabe monotennis monotheleet monothelete monothematisch monotropie monotypie monouitzending monovin monovolume

Gangbaarheid

• Het woord 'mono-' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.