mirare

Latijn

Woordafbreking

• mi·ra·re

stamtijd
infinitief	1e pers. enk. ind. praes. act.	1e pers. enk. ind. perf. act.	supinum
mīrāre	mīro	mīrāvi	mīrātus
eerste vervoeging	volledig

Werkwoord

mīrāre

1. afvragen, zich afvragen
2. bewonderen, genieten, genieten van

Spaans

Werkwoord

vervoeging van
mirar

mirare

1. eerste persoon enkelvoud toekomende tijd (futuro) van mirar (modo subjuntivo/aanvoegende wijs)
2. derde persoon enkelvoud toekomende tijd (futuro) van mirar (modo subjuntivo/aanvoegende wijs)