legitimatiebewijs
Uiterlijk
- le·gi·ti·ma·tie·be·wijs
- samenstelling van legitimatie en bewijs
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | legitimatiebewijs | legitimatiebewijzen |
| verkleinwoord | legitimatiebewijsje | legitimatiebewijsjes |
het legitimatiebewijs o
- een document waarmee iemand kan aantonen dat hij ergens terecht aanspraak op maakt. Het meest voorkomende legitimatiebewijs is het identiteitsbewijs
- ▸ Maar ten eerste was Jailhouse Rock verboden voor kinderen.... Tieners onder de vijftien tenminste. Die hindernis viel nog wel te omzeilen. Sylvia was vijftien geworden, dus zij kon haar legitimatiebewijs meenemen.[1]
- Het woord legitimatiebewijs staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- ↑ Jan Guillou (vert. Bart Kraamer)“Echte Amerikaanse jeans” (2017), Uitgeverij Prometheus
, ISBN 9789044632767