kruimen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • krui·men
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
kruimen
kruimde
gekruimd
zwak -d volledig

Werkwoord

kruimen

  1. overgankelijk: verkruimelen
    • Hij kruimde wat brood in de soep. 
  2. ergatief: kruim worden
    • Deze zoutjes kruimen niet en zijn heel goed van smaak 

Zelfstandig naamwoord

kruimen mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord kruim

Gangbaarheid

71 % van de Nederlanders;
64 % van de Vlamingen.[1]

Verwijzingen

  1. Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020 Weblink bron Gearchiveerde versie “Word Prevalence Values” op ugent.be