kloeteling

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • kloe·te·ling
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord kloeteling kloetelingen
verkleinwoord kloetelingetje kloetelingetjes

Zelfstandig naamwoord

kloeteling m

  1. (waterbeheer) kubusvormige, aan een zijde met dicht gras begroeide spit klei, gestoken van een rijpe schor
      Rietzoden, vletzoden, kleizoden, schorkloeten of kloetelingen worden verkregen door afgraving van hooge gorzen; zij vormen een belangrijk materiaal tot het aanstorten van dammen en dijken onder water, het ballasten van zinkstukken, het bekleeden van nieuwe en het herstellen' van afgeslagen dijkhellingen, het opzetten van steile kanten, het verminderen van den gronddruk achter nieuwe kaai- en bekleedingsmuren enz. Zij worden uit de bovenste laag van rijpe schorren in begroeide teerlingen van 16 tot 20 cM. zijde gestoken.[2]
Synoniemen
Hyperoniemen

Gangbaarheid

Verwijzingen

  1. Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
  2. Bronlink Weblink bron J.A. van der Kloes op Wikipedia “Onze Bouwmaterialen, deel 4 (hout)”, 3e druk (1925), Veen, p. 316