farleg
- far·leg
- Afkomstig van het Oudnoorse woord fárligr, dat uit het Nederduits komt.
- Afgeleid van het Nynorske woord fare met het achtervoegsel -leg.
| stellend | vergrotend | overtreffend | ||
|---|---|---|---|---|
| onbepaald (sterk) |
m/v enkelvoud | farleg | farlegare | farlegast |
| o enkelvoud | farleg | |||
| meervoud | farlege | |||
| bepaald (zwak) |
enkelvoud en meervoud |
farlege | farlegare | farlegaste |
farleg
farleg