evolute
Uiterlijk
- evo·lu·te
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | evolute | - |
| verkleinwoord | - | - |
evolute [2]
- (wiskunde) (van een gladde kromme) de meetkundige plaats (verzameling) van alle plaatselijke krommingsmiddelpunten van die kromme
- Het woord 'evolute' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.