dioxide

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  dioxide    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• di·oxi·de

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van oxide met het voorvoegsel di-

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	dioxide	dioxiden dioxides
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

de dioxide v / m, het dioxide o

1. (scheikunde) verbinding met moleculen van twee atomen zuurstof en een atoom van een andere stof

Hyponiemen

• chloordioxide, kooldioxide, koolstofdioxide, mangaandioxide, siliciumdioxide, stikstofdioxide, titaandioxide, waterstofdioxide, zwaveldioxide

Hyponiemen

• monoxide, trioxide, tetraoxide

Vertalingen

    1.   

Frans: dioxyde (fr) m

Spaans: dióxido (es) m

Gangbaarheid

• Het woord dioxide staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "dioxide" herkend door:

96 %	van de Nederlanders;
90 %	van de Vlamingen.