Naar inhoud springen

destructief

Uit WikiWoordenboek
  • des·truc·tief
  • afgeleid van destructie met het achtervoegsel -ief
  • afgeleid van het Franse destructif of daarvoor van het Latijnse 'destructivus'
stellendvergrotendovertreffend
onverbogen destructiefdestructieverdestructiefst
verbogen destructievedestructieveredestructiefste
partitief destructiefsdestructievers-

destructief

  1. zware schade aanbrengend
    • Het eiland werd getroffen door een uiterst destructieve aardbeving. 
     Door haar wimpers heen zag ze hoe de homepage aan zijn destructieve metamorfose begon.[1]


97 %van de Nederlanders;
98 %van de Vlamingen.[2]