dégueulasse

Frans

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /de.gœ.las/

Woordherkomst en -opbouw

• van dégueuler met het achtervoegsel -asse

	enkelvoud	meervoud
mannelijk  /   vrouwelijk	dégueulasse	dégueulasses

Bijvoeglijk naamwoord

dégueulasse

1. (spreektaal) walgelijk, smerig

   «C’est un gros dégueulasse ce mec!»

   Die kerel is een grote smeerlap

2. (spreektaal) rot, lelijk
3. (spreektaal) klote

   «Pour les amoureux, hélas, la vie est bien dégueulasse.»

   Voor verliefden is het leven helaas echt klote.

Synoniemen

• dégueu