carpere

Latijn

Woordherkomst en -opbouw

• Van PIE kerp-; verwant met o.a. Oudgrieks καρπός, Engels harvest, Duits Herbst, Nederlands herfst.

stamtijd
infinitief	1e pers. enk. ind. praes. act.	1e pers. enk. ind. perf. act.	supinum
carpere	carpō	carpsī	carptum
vijfde vervoeging	volledig

Werkwoord

cărpĕre

1. overgankelijk oogsten, plukken