bandrecorder

Nederlands

In de betekenis van ‘apparaat voor het weergeven van een bandopname’ voor het eerst aangetroffen in 1957 ^[1]
pseudo-Engels
samenstelling van band en recorder

de bandrecorder m

een toestel dat geluid opnam op een band magnetiseerbaar materiaal
- De bandrecorder is door de mogelijkheden van digitale opname verdrongen.

1. een toestel dat geluid opnam op een band magnetiseerbaar materiaal

Het woord bandrecorder staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "bandrecorder" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.^[2]

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	bandrecorder	bandrecorders
verkleinwoord	bandrecordertje	bandrecordertjes