baanwedstrijd

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

baanwedstrijd
Uitspraak
Woordafbreking
  • baan·wed·strijd
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord baanwedstrijd baanwedstrijden
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

baanwedstrijd m [1]

  1. wedstrijd die op een speciaal geprepareerde baan gehouden wordt en dus niet op de weg, op het veld of in het open water
    • Neem de geweldige lyriek van Frans Netscher, die anno 1890 helemaal in de ban is van het wonder van een baanwedstrijd: ‘Met een sierlijke zwenking vloog de machinesliert de bochten in, erdoor, eruit, zich weer strekkend in een rechte lijn op de lange-einden. De bovenlijven hingen over de stuurstangen, knikkend met de koppen, in een vlugge, lenige draaiwenteling van de benen.’ En zo maar door, tot aan de finish: ‘En er over geflunderd met zijn topvaart!’[2] 
    • Alberda kan al voor de eerste baanwedstrijden tevreden zijn over de EK, dankzij de unieke dubbelslag in open water. Maar hij hoopt op meer succes in het bad. En hij kijkt reikhalzend uit naar de terugkeer van gouden zwemster Kromowidjojo, die pas na ‘Berlijn’ weer zal trainen in Eindhoven.[3]  

Gangbaarheid

Verwijzingen

  1. Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
  2. NRC 12 juni 2015
  3. NRC Rob Schoof 16 augustus 2014