accrediteren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ac·cre·di·te·ren
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘van geloofsbrieven voorzien’ voor het eerst aangetroffen in 1734 [1]
  • Van het Franse accréditer met het achtervoegsel -eren
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
accrediteren
accrediteerde
geaccrediteerd
zwak -d volledig

Werkwoord

accrediteren

  1. overgankelijk een officieel stempel van goedkeuring aan iets of iemand verlenen
    • Hij werd geaccrediteerd als Nederlands consul in die stad. 
Vertalingen

Gangbaarheid

96 % van de Nederlanders;
93 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen