vinter

Vinter.
Winter.

Noors

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˡʋintəɾ/

Woordafbreking

• vin·ter

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Oudnoorse woord vetr.

Naar frequentie	5045

Zelfstandig naamwoord

vinter m

1. winter, wintertijd

   «Den beste pleien for huden om vinteren er gode fuktighetskremer.»

   De beste zorg voor je huid in de winter zijn goede vochtinbrengende crèmes.

2. (astronomie) de astronomische winter (noordelijk halfrond: van 21 december tot 20/21 maart; zuidelijk halfrond: van 21 juni tot 22/23 september).
3. (meteorologie) de meteorologische winter (de periode waarin de temperatuur voor de normale dag op de juiste plaats onder 0 ° C ligt).

Verbuiging

m	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	vinter	vinteren	vintere vintre vintrer	vinterne vintrene
genitief	vinters	vinterens	vinteres vintres vintrers	vinternes vintrenes

Afgeleide begrippen

• fimbulvinter
• midtvinter
• vinterdekk
• vinterferie
• vinterlue
• vinterlig
• vintertid
• vintervær

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˡʋintəɾ/

Woordafbreking

• vin·ter

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Oudnoorse woord vetr.

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	vinter	vinteren	vintrar	vintrane

Zelfstandig naamwoord

vinter m

1. winter, wintertijd
2. (astronomie) de astronomische winter (noordelijk halfrond: van 21 december tot 20/21 maart; zuidelijk halfrond: van 21 juni tot 22/23 september).
3. (meteorologie) de meteorologische winter (de periode waarin de temperatuur voor de normale dag op de juiste plaats onder 0 ° C ligt).

Afgeleide begrippen

• fimbulvinter
• midtvinter
• vinterdekk
• vinterferie
• vinterhue
• vinterleg
• vintertid
• vintervêr

Zweeds

Zelfstandig naamwoord

vinter g

1. winter

Verbuiging

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	vinter	vintern	vintrar	vintrarna
genitief	vinters	vinterns	vintrars	vintrarnas