uitvaren

Nederlands

Woordafbreking

• uit·va·ren

Werkwoord

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
uitvaren	voer uit	uitgevaren
klasse 6	volledig

uitvaren

1. (ergatief) met een vaartuig een nauw water, zoals een haven verlaten

   Zij voeren de sluis uit.

2. (ergatief) zijn zelfbeheersing verliezen en meer zeggen dan verstandig is

   Toen hij dat hoorde voer hij uit tegen haar dat de glazen er van rinkelden.

3. arch. een uitvaart houden, naar het graf vervoerd worden

Vertalingen

    1. met een vaartuig een nauw water, zoals een haven verlaten   

Engels:sail out (en)

    2. zijn zelfbeheersing verliezen en meer zeggen dan verstandig is   

Engels:blow one's top (en)