stuiter

Nederlands

Woordafbreking

• stui·ter

Werkwoord

vervoeging van
stuiteren

stuiter

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van stuiteren
   

   Ik stuiter.

2. gebiedende wijs van stuiteren
   

   Stuiter!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van stuiteren
   

   Stuiter je?