ontvoeren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  ontvoeren    (hulp, bestand)
• IPA: /ɔnt'furə(n)/

Woordafbreking

• ont·voe·ren

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van voeren met het voorvoegsel ont-.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
ontvoeren	ontvoerde	ontvoerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

ontvoeren

1. (overgankelijk) wederrechtelijk en onder dwang iemand weghalen

   Hij werd ontvoerd door een groep krijgszuchtige bandieten.

Synoniemen

• kidnappen

Vertalingen

    1. wederrechtelijk en onder dwang iemand weghalen   

Duits: kidnappen (de), entführen (de) Engels: kidnap (en) Frans: kidnapper (fr), enlever (fr) Italiaans: rapire (it)

Pools: porywać (pl) Spaans: secuestrar (es), raptar (es) Zweeds: kidnappa (sv)