onteren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• ont·eren

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van eren met het voorvoegsel ont-.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
onteren	onteerde	onteerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

onteren

1. (overgankelijk) iemand van zijn of haar eer beroven

   En er kwamen Babyloniers tot haar om liefdesgemeenschap met haar te hebben; zij onteerden haar met hun ontucht, en toen zij door hen onteerd was, keerde zij zich van hen af.

Afgeleide begrippen

• ontering