eren

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
eren	erend
eer	geëerd
-	eerzaam
-	eerlijk

Uitspraak

• Geluid:  eren    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• eren

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
eren	eerde	geëerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

eren

1. (overgankelijk) iemands prijzenswaardigheid in het daglicht stellen

   Zij eerden hem met een langdurend applaus.

Vertalingen

    1. iemands prijzenswaardigheid in het daglicht stellen   

Engels: honor (en) Papiamento: onra

Bretons

Werkwoord

eren

1. binden