onderbreken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• on·der·bre·ken

Woordherkomst en -opbouw

• Samenstelling van breken met het voorvoegsel onder-

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
onderbreken	onderbrak	onderbroken
klasse 4	volledig

Werkwoord

onderbreken

1. (overgankelijk) actie ondernemen om een in gang zijnd proces tot staan te brengen

   De voorzitter onderbrak de verhitte discussie met een verwijzing naar de beperkte tijd die beschikbaar was.

Synoniemen

• schorsen

Vertalingen

    1. actie ondernemen om een in gang zijnd proces tot staan te brengen   

Duits: unterbrechen (de) Engels: interrupt (en) Frans: interrompre (fr) Noors: avbryte (no)

Nynorsk: avbryte (nn) Spaans: interrumpir (es) Turks: ara vermek (tr)