kleven

Nederlands

Woordafbreking

• kle·ven

Werkwoord

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
kleven	kleefde	gekleefd
zwak -d	volledig

kleven

1. (overgankelijk) met een lijm bevestigen

   Ik heb dat etiket opnieuw op de fles gekleefd omdat het losgekomen was.

Synoniemen

• plakken, lijmen.

Antoniemen

1. lossen, losmaken, afweken

Afgeleide begrippen

• kleverig,kleverigheid,klevend, boomklever

Vertalingen

    1.   

Duits: kleben (de) Engels: stick (en)

Frans: coller (fr) Spaans: pegar (es)