kenteken

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Inhoud

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ken·te·ken
enkelvoud meervoud
naamwoord kenteken kentekens, kentekenen
verkleinwoord kentekentje kentekentjes

Zelfstandig naamwoord

kenteken o

  1. een teken waaraan iets of iemand herkenbaar is
    Bijzondere kentekens werden door de medewerker genoteerd.
  2. een nummer van een gemotoriseerd voertuig
    Het kenteken van de auto was niet goed leesbaar.
Verwante begrippen
Vertalingen
Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Zusterprojecten
Hulpmiddelen
In andere talen