kenteken

Uit WikiWoordenboek

Ga naar: navigatie, zoeken

Inhoud

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ken·te·ken
enkelvoud meervoud
naamwoord kenteken kentekens, kentekenen
verkleinwoord kentekentje kentekentjes

Zelfstandig naamwoord

kenteken o

  1. een teken waaraan iets of iemand herkenbaar is.
    Bijzondere kentekens werden door de medewerker genoteerd.
  2. een nummer van een gemotoriseerd voertuig.
    Het kenteken van de auto was niet goed leesbaar.
Vertalingen
Persoonlijke instellingen