dorpel

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• dor·pel

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	dorpel	dorpels
verkleinwoord	dorpeltje	dorpeltjes

Zelfstandig naamwoord

dorpel m

1. (bouwkunde) het horizontale benedengedeelte van een kozijn waarop de verticale stijlen rusten

   De houten dorpel was helemaal verrot als gevolg van slecht onderhoud.

2. (Limburg) verkeersdrempel.

   Hij vloog met zijn wagen hard over de dorpel heen.

Afgeleide begrippen

• bovendorpel, dorpelwachter, onderdorpel, stofdorpel, weldorpel

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.