verkwikken

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ver·kwik·ken
Woordherkomst en -opbouw
  • afgeleid van kwik (levendig) met het voorvoegsel ver- en met het achtervoegsel -en [1]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
verkwikken
verkwikte
verkwikt
zwak -t volledig

Werkwoord

verkwikken

  1. (overgankelijk) de gevolgen van vermoedheid en dorst ongedaan maken
    Na die koele dronk waren zij weer geheel verkwikt en gingen opnieuw op weg.
Afgeleide begrippen

Gangbaarheid

97 % van de Nederlanders
96 % van de Vlamingen.
Verwijzingen
  1. etymologiebank.nl