timen

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Noors

Woordafbreking
  • ti·men
Naar frequentie 2798

Zelfstandig naamwoord

timen, m

  1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van time


Nynorsk

Woordafbreking
  • ti·men

Zelfstandig naamwoord

timen, m

  1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van time