saamhorig

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • saam·ho·rig
Woordherkomst en -opbouw
  • Samenstellende afleiding van saam (samen) en de stam van horen met het achtervoegsel -ig
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen saamhorig saamhoriger saamhorigst
verbogen saamhorige saamhorigere saamhorigste
partitief saamhorigs saamhorigers -

Bijvoeglijk naamwoord

saamhorig

  1. gekenmerkt door een gevoel bij elkaar te horen
    • Dit was een saamhorige groep mensen. 

Gangbaarheid

94 % van de Nederlanders;
65 % van de Vlamingen.