rune

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Wikipedia geschreven in runen.

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ru·ne
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘Oudgermaans schriftteken’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1799 [1]
enkelvoud meervoud
naamwoord rune runen
verkleinwoord runetje runetjes

Zelfstandig naamwoord

rune v/m

  1. een schriftteken van het Oud-Germaanse alfabet
    • Hij kende alle runen uit zijn hoofd en kon er ook mee schrijven. 
Vertalingen

Gangbaarheid

75 % van de Nederlanders
82 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen


Engels

Uitspraak
Woordherkomst en -opbouw
  • Afkomstig van het Oudengelse rūn.

Zelfstandig naamwoord

rune

  1. rune
  2. een Finse dichtvorm.