prolatief
Uiterlijk
- pro·la·tief
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | prolatief | prolatieven |
| verkleinwoord | - | - |
de prolatief m
- (taalkunde) een naamval die aangeeft waar men iets voor aanziet of houdt
- Het Baskisch kent een prolatief.
- Het woord 'prolatief' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.