procederen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • pro·ce·de·ren
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘handelen tegen, een proces voeren’ voor het eerst aangetroffen in 1453 [1]
  • afgeleid van het Franse procéder (met het achtervoegsel -eren) [2] [3]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
procederen
procedeerde
geprocedeerd
zwak -d volledig

Werkwoord

procederen

  1. inergatief een rechtsstrijd voeren
    • Zij procedeerden vele jaren maar het resultaat was nihil. 
Hyponiemen
Vertalingen

Gangbaarheid

97 % van de Nederlanders;
98 % van de Vlamingen.[4]

Verwijzingen