oreren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  oreren    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• ore·ren

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van het Latijnse ōrāre met het achtervoegsel -eren . In de betekenis van ‘redevoering houden’ voor het eerst aangetroffen in 1561

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
oreren	oreerde	georeerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

oreren

1. inergatief een toespraak houden
2. inergatief druk en met overdreven hoogdravendheid praten

   • Hij oreerde nog uren door, maar veel inhoud viel er niet in te bespeuren. 

Synoniemen

• palaveren

Afgeleide begrippen

• georeer, orateur, oratie, orator, oratorium

Gangbaarheid

• Het woord oreren staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "oreren" herkend door:

84 %	van de Nederlanders;
70 %	van de Vlamingen.