ontkiemen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ont·kie·men
Woordherkomst en -opbouw
  • Afgeleid van kiem met het voorvoegsel ont-
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
ontkiemen
ontkiemde
ontkiemd
zwak -d volledig

Werkwoord

ontkiemen

  1. ergatief (plantkunde) een proces ondergaan waarbij uit een zaadje een kiemplant ontspruit
    • Het graszaad was al ontkiemd en begon dankzij de zachte regen en de warme temperatuur snel te groeien. 

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders
99 % van de Vlamingen.

Meer informatie