omen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  omen    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• omen

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘voorteken’ voor het eerst aangetroffen in 1805

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	omen	omina
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

het omen o

1. voorteken

   • Ruttes steun is een slecht omen. Eerst Verheijen, nu Opstelten en in zijn kielzog Teeven: de ‘volledige steun van de premier’ levert blijkbaar een snel opstappen op.  

Afgeleide begrippen

• omineus, omineren

Uitdrukkingen en gezegden

• nomen est omen

de naam zegt het al

Gangbaarheid

• Het woord omen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "omen" herkend door:

74 %	van de Nederlanders;
70 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Engels

Uitspraak

• Geluid:  omen (VS)    (hulp, bestand)

enkelvoud	meervoud
omen	omens

Zelfstandig naamwoord

omen

1. omen, voorteken

vervoeging
onbepaalde wijs	to  omen
he/she/it	omens
verleden tijd	omened
voltooid deelwoord	omened
onvoltooid deelwoord	omening
gebiedende wijs	omen

Werkwoord

omen

1. overgankelijk in het vooruitzicht/verschiet stellen, voorspellen
2. onovergankelijk uit een voorteken iets afleiden

Afgeleide begrippen

• abomination, ominous

Latijn

Uitspraak

• IPA:

Woordafbreking

• o·men

Zelfstandig naamwoord

ōmen o

1. omen, voorteken

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	ōmen	ōmina
genitief	ōminis	ōminum
datief	ōminī	ōminibus
accusatief	ōmen	ōmina
vocatief	ōmen	ōmina
ablatief	ōmine	ōminibus