manquer
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| manquer |
manquais |
manqué |
| eerste groep | volledig | |
manquer
- ontbreken, te kort komen
- «Il manquait plus que ça!»
- Dat ontbrak er nog maar aan! [1]
- «Il manquait plus que ça!»
- mankeren
- missen
- «Tu me manques.»
- Ik mis je.
- «Tu me manques.»