laborare
Uiterlijk
- la·bo·ra·re
| stamtijd | |||
|---|---|---|---|
| infinitief | 1e pers. enk. ind. praes. act. |
1e pers. enk. ind. perf. act. |
supinum |
| laborāre | laboro | laborāvi | laborātus |
| eerste vervoeging | volledig | ||
lăbōrāre
- moeite doen, werken
- lijden, schade lijden
- (moeizaam) vervaardigen
| vervoeging van |
|---|
| laborar |
laborare