kwakken

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • kwak·ken
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘hard neersmijten’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1588 [1]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
kwakken
kwakte
gekwakt
zwak -t volledig

Werkwoord

kwakken

  1. overgankelijk met enige vaart iets vervormbaars tegen een hard voorwerp gooien
    • Hij kwakte de verf op het doek. 

Zelfstandig naamwoord

kwakken mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord kwak

Gangbaarheid

94 % van de Nederlanders;
87 % van de Vlamingen.[2]

Verwijzingen