kreunen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • kreu·nen
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘steunen’ voor het eerst aangetroffen in 1265 [1]
  • Afkomstig van het Middelnederlandse cronen.
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
kreunen
kreunde
gekreund
zwak -d volledig

Werkwoord

kreunen

  1. inergatief ongearticuleerde geluiden maken, vaak van pijn of ander leed
    • "Help me!", kreunde de gevallen motorrijder. 
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.

Verwijzingen