kien

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  kien    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• kien

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘pienter’ voor het eerst aangetroffen in 1969

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	kien	kiener	kienst
verbogen	kiene	kienere	kienste
partitief	kiens	kieners	-

Bijvoeglijk naamwoord

kien

1. slim, pienter

   • Hij is een kiene jongen die wel kan gaan studeren. 

Werkwoord

vervoeging van
kienen

kien

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kienen
   

   • Ik kien. 

2. gebiedende wijs van kienen
   

   • Kien! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kienen
   

   • Kien je? 

Anagrammen

• knie, Nike, Nikè

Gangbaarheid

• Het woord kien staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "kien" herkend door:

91 %	van de Nederlanders;
59 %	van de Vlamingen.