keffen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • kef·fen
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘blaffen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1550 [1]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
keffen
kefte
gekeft
zwak -t volledig

Werkwoord

keffen

  1. blaffen van een kleine hond
    • Het hondje kefte de hele dag.. 
  2. kijven, luidkeels ruzie maken van vrouwen
    • Zij keft de hele dag tegen haar kinderen. 

Gangbaarheid

97 % van de Nederlanders;
89 % van de Vlamingen.

Verwijzingen