inferir
Uiterlijk
- in·fe·rir
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| inferir |
infería |
inferido |
| volledig | ||
inferir
- overgankelijk aandoen, toebrengen
- afleiden, opmaken uit, de conclusie trekken
- met zich meebrengen
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| inferir |
infería |
inferido |
| volledig | ||
inferir